Connect with us

Yaşanmış Korku Hikayeleri

Ormandaki Tuhaf Varlık

Yaşanmış Korku Hikayeleri – Bu olayı ilkokulun sonu ya da ortaokulun başlarında yaşamıştık. Yaşamıştık diyorum çünkü yalnız değildim.

Yaşanmış Korku Hikayeleri – Bu olayı ilkokulun sonu ya da ortaokulun başlarında yaşamıştık. Yaşamıştık diyorum çünkü yalnız değildim.

Bu olayı ilkokulun sonu ya da ortaokulun başlarında yaşamıştık. Yaşamıştık diyorum çünkü yalnız değildim. Yani gördüğüm bir hayal değildi. Bilirsiniz okul gezileri olur; bunlardan birine katılmıştık hep birlikte. Arkadaşlarım ve ailem de vardı. Polonezköy’e vardığımızda, herkes ağaçların altına örtülerini serip, piknik yapmaya başladı. Baharın başları olmasına rağmen hava sıcaktı.

Ormanın Derinliklerinde

Ailem ve arkadaşlarımın aileleri ağaçlık alanın dışında otururlarken biz de arkadaşlarla biraz serinlemek için ormanın içlerine doğru yürümeye başladık. Üç kişiydik. Ben bir ara durup, ormanın derinliklerine baktım ve başını önüne eğmiş yaşlı bir adamı, bir ağaca yaslanmış gördüm. Hafif sakallıydı ve gözleri kapalıydı. Asıl tuhaf olansa belden aşağısının olmamasıydı!!!

Bir an donakaldım. Arkadaşlarım beni çağırdılar ama ben gözlerimi ayıramıyordum. Yanıma geldiler. “Neye bakıyorsun öyle?”dediler. “Şuraya bakın! Siz de görüyor musunuz?” dedim. “Evet o ne ya?”, “Adamın belden aşağısı yok!”filan dediler. Ürkmüştük. Üçümüz de geri döndük ama birşey söylemedik ailelerimize.

Biraz daha ailemizin yanında durduktan sonra dayanamayıp geri döndük. Adam neredeyse pozisyonunu hiç değiştirmemiş halde, önceden durmakta olduğu yerde duruyordu hala. Başı önüne eğilmiş, gözleri kapalı… Ben sanki onu rahatsız ediyormuşuz gibi bir hisse kapıldım ama yanına gitmek gibi delice bir fikir geldi aklıma. Biraz da çocukluktan gelen cesaretle yanına gitmeye karar verdim. “Belki biz yanlış görüyoruzdur. Gerçekten insandır.” dedim.

Çok Korkmuştuk

Yaşanmış Korku Hikayeleri – Arkadaşlarım da benimle gelmeye karar verdiler. Ama ürktüğümüz için hendek gibi bişey kazılmıştı; oradan gitmeye karar verdik. Eğer içine girersek bizi göremez, yanına daha çok yaklaşabiliriz diye düşündük. Ben önde diğer iki arkadaşım arkamda ilerlemeye başladık. Dört-beş adım sonra büyük bir gürültüyle paslı variller yuvarlanmaya başladı hendeğin içine. Çığlık atıp, gerisin geri koşmaya başladık. Çok korkmuştuk ve bizimkilere anlattık durumu.

Pek inanmadılar ama ısrarlarımıza dayanamayarak peşimizden geldiler. Gittiğimizde ne variller ne de adam vardı ortada. O sırada çaprazdaki patikadan bir çığlık sesi geldi. Bir çocuk dereye düşmüştü. “Ben bir şey yapmadım! Biri beni itti sanki!” dedi. Bir bayan öğretmen kurtarmaya giderken o da yuvarlandı. Oradan ayrılana kadar birçok kişi koşarken kafasını ağaca çarptı, attan düştü, yuvarlandı ya da bir yerlerini yaraladı. En son ormandan kertenkele ve benzeri hayvanlar çıkmaya başladı. Bizden korkmayıp yaklaşıyorlar kovsak bile gitmiyorlardı. iyi ki gitme vakti gelmişti de geri döndük. Bilemiyorum hala gördüğümüz varlık neydi acaba?

Yaşanmış Korku Hikayeleri

Advertisement
Click to comment

Soru Sor - Fikrini Yaz

Advertisement
Advertisement

Tavsiye Yazılar